اتاقی برای دو نفر

جایی برای حرف های امروز، که دیروز و فردا تکرار نمی شوند.

ریشه‌ها

  • نفر اول
  • سه شنبه ۱ خرداد ۹۷
  • ۰۵:۰۶

یادم می‌آید خیلی پیش، سر پروژه‌ای در دارآباد، به مدیر دورگه ایرانی- ایتا.لیایی شرکت که پز عالی لاکچری و اشرافی مآبی داشت و واحد آپارتمانی کوچک پروژه را طوری مبله کرده بود که جایی برای نشستن روی زمین نماند گفتم: شاید شما ندانید اما بهر حال یکی از اقتضائات فرهنگ ایرانی پهن کردن سفره و دور هم نشستن است که اگر نه همیشه، ولی گاهی اتفاق می‌افتد و نمی‌شود نادیده‌اش انگاشت.

ولی می‌شد!! نمی‌دانم چه چیزی در من آن موقع حکم می‌کرد که درونمایه‌ی همه ایرانی‌ها سنت است! حتی اگر حالشان از آن سنت بهم بخورد. حتی اگر اقتضای فرهنگی‌شان دور یک میز نشستن و سرو مشروب و رقص میان صندلی‌ها باشد! چه چیزی در ذهن من همه ایرانی‌ها را به یک ریشه پیوند می‌زد؟ امیدواری یا گونه‌ای فاشیسم اصالت طلب یا...؟

  • نمایش : ۹۳
  • قاسم صفایی نژاد
    تعمیم خود و باورهای خود و تجربه‌های خود با کل جامعه. همه درگیر آن هستیم.
    مریم ...
    میشه میشه حنا و این شدن عجیب غم انگیزه
    مرسی از تبریک و دعای خصوصیت عزیزم:*
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    اینجا یک نفر می نویسد.
    ---------------------------
    من فقط یک نفر هستم؛
    ولی باز یک نفر هستم!
    نمی‌توانم همه کاری انجام بدهم،
    اما می‌توانم
    کاری انجام بدهم.
    من از انجام کاری که می‌توانم انجام دهم،
    نخواهم گذشت.
    ـ هلن کلر ـ
    آرشیو مطالب