وجود یک جور سادگی توی روابطمان برایم خیلی دوستداشتنی ست. این سادگی کمک میکند تا بتوانیم در هر موضوع کوچک زندگی، همکاری کودکانهای داشته باشیم و از آن لذت ببریم. ما کارهای گروهیمان را دوست داریم؛ درست مثل بازی بچهها. از خواندن یک کتاب با هم، خلاصه کردن توسط کسی که فرصت بیشتری داشته و توضیحش برای دیگری؛ تا کمک رساندن در کارهای شخصی هر کداممان، که دیگری مهارت بیشتری در جزئی از آن دارد؛ تا تکالیف خانه؛ تا همفکری و برداشتن قدمهای جدی زندگی؛ ما در همهٔ این موضوعات، کودکانه همکاریم. چرا خوردن یک وعده غذا دور هم، یا صرف یک فنجان چای در کنار هم شبیه خالهبازیهای کودکیمان پر از عشق و شادی نباشد؟
کمتر جدی باشیم. به هم عشق بدهیم. و اجازه دهیم شور و شوق در همه جزئیات زندگیمان به پرواز دربیاید.
- يكشنبه ۱۶ تیر ۹۸ , ۰۹:۵۳
